هانا آرنت در سال ۱۹۰۶ در ليندن واقع در نزديكي هانوفر و در يك خانواده‌ي مرفه يهودي چشم به جهان گشود. والدين وي اگر چه ليبرال و غيرمذهبي بودند، اما هانا را با اين روحيه تربيت كردند كه در مقابل يهودي‌ستيزي ساكت ننشيند . هانا آرنت پس از پايان دوره‌ي متوسطه، در ۱۸ سالگي در دانشگاه ماربورگ به تحصيل فلسفه، يزدان‌شناسي و زبان يوناني پرداخت.
هانس يوناس فيلسوف آلماني بعدها در تجديد خاطره با آرنت، از دانشجوي جوان فوق‌العاده‌ و بي‌نظيري سخن گفته بود كه در دانشگاه ماربورگ با جستارهاي بحث برانگيز خود، در ميان دانشجويان چپ به دليل موضع انتقادي خود نسبت به ماركسيسم و علاقه به دولت ‌شهرهاي يوناني به عنوان  «محافظه‌كار » و در ميان محافل محافظه‌كار به دليل علاقه‌ي خود به شوراهاي پس از انقلاب به عنوان  «چپ » شناخته مي‌شد. در همين ايام بود كه هانا آرنت به مارتين هايدگر استاد فلسفه‌ي خود دل بست. اما متاهل بودن هايدگر، چشم‌انداز رسيدن به او را براي هانا آرنت تيره مي‌ساخت . همين امر انگيزه‌ي ترك ماربورگ شد و هانا آرنت در سال ۱۹۲۶ براي آماده ‌سازي رساله‌ي دكتراي خود به هايدلبرگ و نزد ديگر فيلسوف مشهور آلماني كارل ياسپرس رفت.آرنت بعدها در ستايش از كارل ياسپرس همواره تاكيد مي‌كرد كه استادش او را از انسان‌گريزي و جهان‌گريزي نجات داد، او را با ايده‌ي آزادي انسان آشنا ساخت و ضرورت همزيستي ميان انسان‌ها را به او تفهيم نمود.
آرنت بعدها رساله‌ي استادي خود را به موضوع « مفهوم عشق نزد آگوستين » اختصاص داد. اما كار در محيط آكادميك رضايت خاطر وي را فراهم نمي‌ساخت. به همين دليل از كرسي استادي در دانشگاه چشمپوشي كرد و آزادانه به كار و نوشتن پرداخت.
در سال ۱۹۲۹ با نخستين همسر خود  «گونتر اشترن»  روانه‌ي برلين شد و كار نگارش نخستين كتاب خود را كه زندگينامه‌ي  «راحل فارن‌هاگن » است در آنجا آغاز نمود. تجربيات تلخي كه هانا آرنت در اين سال‌ها با رژيم نازي در آلمان داشت، در لابلاي صفحات اين كتاب بازتاب يافته است و از خلال سطرهاي آن مي‌توان به اعتقاد راسخ وي به حفظ هويت خويشتن و حق دگرانديشي پي‌برد.
هانا آرنت سرخورده از دگرگوني‌هاي هراس‌آوري كه در آلمان در شرف تكوين بود، در اوت ۱۹۳۳ ميهن خود را ترك كرد و رهسپار پاريس شد. او برآمد هيولاي فاشيسم را از جمله در قصور روشنفكران آلمان مي‌ديد و آنان را در اين جريان بي تقصير نمي‌دانست. آرنت متاثر از حوادث سياسي اين ايام و نيز تحت تاثير همسر دوم خود  «هاينريش بلوشر » كه سوسياليستي معتقد بود، تدريجا به يك انديشمند و نويسنده‌ي آگاه سياسي تبديل شد. در سال ۱۹۴۱ به همراه همسر دومش از پاريس به آمريكا مهاجرت كرد. در آمريكا نخست براي بخش‌هاي مديريت سازمان‌هاي مهاجر يهودي فعاليت مي‌كرد و از نويسندگان روزنامه‌ي  «سازندگي»  مهمترين ارگان يهوديان مهاجر بود. اما با رشد گرايش‌هاي صهيونيستي در اين سازمان‌ها، آرنت كه همواره از ملي‌گرايي پرخاشگر بيزار بود، در سال ۱۹۴۴ به همكاري خود با آن نشريه پايان داد.
در سال ۱۹۵۱ يكي از مهمترين آثار او تحت عنوان  «عنصرها و خاستگاه‌هاي حاكميت تام‌گرا » به انگليسي منتشر شد. آلماني همين اثر در سال ۱۹۵۵ به چاپ رسيد. آرنت در اين اثر با رژيم‌هاي تام‌گراي ناسيونال سوسياليستي و استالينيستي از نظر سياسي تسويه‌حساب كرده است. اين اثر بازتاب گسترده‌اي در ميان متفكران و محافل سياسي جهان داشت و آوازه‌ي هانا آرنت را به عنوان انديشمند سياسي تثبيت كرد. از هانا آرنت گزارش‌هاي فوق‌العاده‌اي نيز تحت عنوان  «ابتذال شرور»  در رابطه با محاكمه‌ي آدولف آيشمن يكي از سازمان‌دهندگان اصلي هولوكاوست باقي مانده است. آيشمن در سال ۱۹۶۰ در اورشليم در مقابل دادگاه قرار گرفت و محكوم به اعدام شد.
شناخته شده‌ترين اثر فلسفي ـ سياسي هانا آرنت  «قدرت و قهر » نام دارد كه وي در آن با دقتي موشكافانه به بررسي نقش قدرت و قهر در زندگي اجتماعي پرداخته و نشان داده است كه آن‌ها مفاهيمي كاملا متفاوت و حتا متضادند. از ديگر آثار هانا آرنت مي‌توان به  «حقيقت و دروغ در سياست » و نيز  «درباره‌ي انقلاب » اشاره كرد.
هانا آرنت در ۴ دسامبر ۱۹۷۵ در نيويورك چشم از جهان فروبست.
منبع: دويچه وله فارسي
بهرام محيي